ऑरोविल ही एक अशी वैश्विक नगरी बनू इच्छिते की, जेथे पंथातीत होऊन, सर्व राष्ट्रीयता व सर्व प्रकारच्या राजकारणाच्या अतीत होऊन, सर्व देशांमधील स्त्रीपुरुष, शांती व प्रगतशील सुसंवादाने जीवन व्यतीत करू शकतील. मानवी एकता प्रत्यक्षात उतरविणे हा ऑरोविलचा हेतू आहे.
*
पृथ्वीला अशा एका स्थानाची आवश्यकता आहे की, जिथे माणसे राष्ट्राराष्ट्रांमधील वैमनस्य, सामाजिक रूढी, स्व-विसंगत नैतिकता आणि परस्परांमध्ये झगडणारे धर्म यांच्यापासून दूर राहून जगू शकतील; एक असे स्थान की, जिथे मानव, भूतकाळच्या गुलामगिरीतून मुक्त होऊन, अभिव्यक्त होऊ पाहणाऱ्या दैवी चेतनेच्या शोधामध्ये, त्याच्या सरावामध्ये स्वत:ला पूर्णत: वाहून घेऊ शकेल. असे स्थान बनण्याची ऑरोविलची इच्छा आहे आणि उद्याचे ‘सत्य’ जगणे, ही ज्यांची अभीप्सा आहे त्या सर्वांना, ऑरोविलने स्वत:स अर्पित केले आहे.
*
(ऑरोविल) अंतिमत: एक असे स्थान असेल की, जेथे एखादी व्यक्ती केवळ प्रगतीचा आणि स्वत:च्या अतीत जाण्याचा विचार करीत असेल.
अंतिमत: असे एक स्थान की, जेथे एखादी व्यक्ती राष्ट्र, धर्म व आकांक्षांच्या संघर्षांविना किंवा शत्रुत्वाविना शांतीने जगू शकेल.
अंतिमत: असे एक स्थान की, जेथे कोणत्याच गोष्टीला एकमेवाद्वितीय सत्य म्हणून स्वत:ला इतरांवर थोपविण्याचा अधिकार नसेल.
– श्रीमाताजी
(CWM 13 : 188), (CWM 13 : 202), (CWM 13 : 195-196)
“ज्याच्याकडे स्वतःच्या मालकीचे काहीच नसते तो आनंदी असतो,” असे म्हटले जाते तेव्हा त्याचा अर्थ असा…
(उत्तरार्ध) आंतरिक ‘सूर्य’ शोधण्यासाठी तुम्ही अंतरंगामध्ये पुरेसे खोलवर गेले पाहिजे, त्या सूर्याच्या तेजोप्रवाहामध्ये स्वतःला प्रवाहित…
पृथ्वीवरील जीवन परिपूर्ण करण्याचा एकमेव मार्ग म्हणजे या जीवनाकडे इतक्या उंचीवरून पाहायचे की, जेथून व्यक्तीला…
हृदयापासून असलेली अभीप्सा आणि (परमेश्वराचा) अंत:करणपूर्वक केलेला साधा, सरळ, प्रामाणिक धावा ही एक अतिशय महत्त्वाची…
तुमचे वैयक्तिक मोल कितीही असू दे किंवा तुम्हाला व्यक्तिगतरित्या कोणताही साक्षात्कार झालेला असू दे, पहिला…
आपल्या 'मी'ला अस्तित्व नसून, केवळ परम चेतना, परम संकल्पशक्ती हीच अस्तित्वात आहे, हे जाणणे यामध्ये…