दि. २७ ऑक्टोबर १९६२
देशभक्तीची भावना ही आपल्या योगाशी मिळतीजुळती नाही, असे नाही; उलट, आपल्या मातृभूमीच्या अखंडतेची आणि तिच्या शक्तिसामर्थ्याची आस बाळगणे ही पूर्णपणे न्याय्य भावना आहे. मातृभूमीने प्रगती करावी; मातृभूमीने तिच्या अस्तित्वाचे सत्य, संपूर्ण स्वतंत्रपणे अधिकाधिक आविष्कृत करावे अशी इच्छा बाळगणे ही चांगली व उदात्त इच्छा आहे आणि ती आपल्या योगासाठी हानिकारक असू शकत नाही.
परंतु व्यक्तीने उतावीळ होऊ नये आणि अपरिपक्वपणे घाईघाईने कृती करायला सरसावू नये. व्यक्ती प्रार्थना करू शकते आणि तिने तशी ती करावी. अभीप्सा बाळगावी, सत्याच्या विजयाची आस बाळगावी आणि त्याबरोबरच, स्वत:ची दैनंदिन कर्तव्यं पार पाडणे चालू ठेवावे आणि करायच्या कृतीचा सुस्पष्ट संकेत मिळण्याची शांतपणे प्रतीक्षा करावी.
– श्रीमाताजी (CWM 13 : 356)
दि. ०६ मार्च १९६२ साधक : कुरुक्षेत्राच्या महायुद्धाला पाच हजार वर्षं होऊन गेली परंतु…
१९५७ सद्यस्थितीत कितीही अंधकार दिसत असला तरीही भारताचे भवितव्य उज्ज्वल आहे. - श्रीमाताजी (CWM 13…
१९५५ साधक : भारताचे भारतीयांपासून रक्षण करावे म्हणून मी आपणास प्रार्थना करत आहे. श्रीमाताजी…
दि.०१ नोव्हेंबर १९५४ (श्रीअरविंदांनी ज्याला 'एकात्म भारताचा आध्यात्मिक ध्वज' असे म्हटले होते त्या ध्वजाची मूळ…
दि. १५ ऑगस्ट १९५४ भारताचे नागरिक होण्याची, दीर्घकाळ मनात जपलेली माझी इच्छा फलद्रूप होण्याचा…
दि. २५ एप्रिल १९५४ श्रीअरविंदांचे आपल्या मातृभूमीवर नेहमीच अगाध प्रेम होते. भारतभूमी महान, उदात्त,…