मनुष्याचे बाह्य अस्तित्व, जसे आहे तसेच राहू दिले (म्हणजे त्यास आंतरिक अस्तित्वाच्या नियंत्रणाखाली आणले नाही) तर ते तितकेसे जबाबदारीने वागत नाही. बरेचदा ते प्रकृतीच्या शक्तींच्या हातातले बाहुले बनलेले असते. मात्र आपले आंतरिक किंवा उच्चतर अस्तित्व, आपली सखोल चेतना ही आपल्या नियतीची स्वामिनी असते; ती आपली नियती घडवत असते. आणि म्हणूनच या सार्वभौम चेतनेचा शोध घेणे आणि जीवनातील सर्व विसंवाद, प्रकृतीमधील सर्व संघर्ष संपुष्टात आणण्यासाठी तिच्याशी एकत्व पावणे अत्यंत महत्त्वाचे असते.
– श्रीमाताजी (CWM 14 : 335)
दि. २७ ऑक्टोबर १९६२ देशभक्तीची भावना ही आपल्या योगाशी मिळतीजुळती नाही, असे नाही; उलट, आपल्या…
दि. ०६ मार्च १९६२ साधक : कुरुक्षेत्राच्या महायुद्धाला पाच हजार वर्षं होऊन गेली परंतु…
१९५७ सद्यस्थितीत कितीही अंधकार दिसत असला तरीही भारताचे भवितव्य उज्ज्वल आहे. - श्रीमाताजी (CWM 13…
१९५५ साधक : भारताचे भारतीयांपासून रक्षण करावे म्हणून मी आपणास प्रार्थना करत आहे. श्रीमाताजी…
दि.०१ नोव्हेंबर १९५४ (श्रीअरविंदांनी ज्याला 'एकात्म भारताचा आध्यात्मिक ध्वज' असे म्हटले होते त्या ध्वजाची मूळ…
दि. १५ ऑगस्ट १९५४ भारताचे नागरिक होण्याची, दीर्घकाळ मनात जपलेली माझी इच्छा फलद्रूप होण्याचा…