प्रामाणिकपणा – २२
अगदी एक कणभर प्रामाणिकपणादेखील पुरेसा असतो, आणि साहाय्य मिळते. एखाद्याने खरोखर अगदी प्रामाणिकपणे धावा केला, खरोखर प्रामाणिकपणे साद घातली आणि व्यक्तीला अगदी प्रामाणिकपणे उत्तर हवे असेल, तर व्यक्ती प्रतीक्षा करते आणि ते उत्तर नेहमीच मिळते. (मात्र नुसती हाक मारायची आणि त्याच वेळी म्हणायचे, “बघू या, आपण यशस्वी होते का” तर अर्थातच ही काही योग्य परिस्थिती नाही.) आणि व्यक्ती जर स्वतःच्या मनाला शांत करू शकली, आणि थोडीशी जरी शांत झाली, तर व्यक्तीला असे साहाय्य मिळत आहे हे देखील संवेदित होते, एवढेच नव्हे तर ते साहाय्य ज्या रूपात मिळणार आहे तेही तिला संवेदित होते.
*
ढोंग आणि नाटकीपणाचा महासागर असण्यापेक्षा, प्रामाणिकपणाचा एक थेंब हा ‘शाश्वत चेतने’ च्या दृष्टीने, कितीतरी अधिक मूल्यवान असतो.
– श्रीमाताजी [CWM 05 : 370-371], [CWM 12 : 129]
(एका साधकाला लिहिलेल्या पत्रामधून...) ईश्वरी कृपेबद्दल कोणतीच शंका असू शकत नाही. मनुष्य जर प्रामाणिक…
अध्यात्म-साधनेसाठी प्रामाणिकपणा अगदी अत्यावश्यक असतो आणि कुटिलता ही कायमस्वरूपी अडथळा असते. सात्त्विक प्रवृत्ती ही…
(एका साधकाची अशी समजूत झाली आहे की, त्याच्यामध्ये असलेल्या अपूर्णतांमुळे तो योगमार्गासाठी अपात्र आहे.…
पूर्णयोगाच्या मार्गावरून वाटचाल करण्यासाठी तुमच्यामध्ये निर्भय शौर्य असणे आवश्यक आहे. तुम्ही भीतीच्या क्षुल्लक, दुर्बल…
तुमची इच्छा नसतानासुद्धा तुमच्यामध्ये जेव्हा एखादा आवेग निर्माण होतो तेव्हा लगेचच एक गोष्ट तुम्ही…
तुम्ही समर्पणाचा मार्ग पूर्णतया आणि प्रामाणिकपणे स्वीकारलात तर मग कोणताही धोका किंवा कोणतीही गंभीर…